Enige tijd geleden waren we op een verjaardagsfeestje waar twee dames het over een derde dame hadden die 'van dat biologisch-dynamische' was. De eerste dame had daar eens pompoenensoep voorgeschoteld gekregen die vreselijk smerig was. Dit leek voor haar te bevestigen dat dat slag mensen niet helemaal goed bij hun hoofd is.
Nu zijn wij niet biologisch-dynamisch en onze pompoenensoep is heerlijk (vinden wij niet alleen), maar dit voorval gaf ons wel een vervelend vermoeden over hoe er achter onze rug misschien wel over ons gepraat wordt. Toen we op datzelfde feestje ook nog eens raar werden aangekeken omdat we ons afvroegen of er zoetstoffen in de vruchtensap zat (niet eens om ideologische redenen, maar gewoon omdat we dat niet lekker vinden), gingen we met een beetje een naar gevoel naar huis.
En dan heb je nog de mensen die het allemaal maar onzin vinden. Je redt echt de wereld niet met een spaarlamp. Het bouwen van windmolens kost meer energie dan ze tijdens hun leven weer opleveren. Biologisch groente en fruit is alleen maar een marketing-truc om goedgelovige lieden geld uit hun zak te kloppen. Je kent die argumenten wel.
Of zijn dat makkelijke smoezen om maar vooral niet na te hoeven denken bij wat je consumeert? Om je leventje maar gewoon verder te kunnen leven zonder je verantwoordelijk te hoeven voelen?
Nu begrijp ik best dat onze spaarlamp de wereld niet gaat redden. Maar we merken aan onszelf dat we alles anders zijn gaan bekijken. Niet alleen spaarlampen, maar ook de dagelijkse boodschappen, ons werk, ons huis, onze tuin, onze vakanties, enzovoort. Het gaat om bewustzijn.
Iemand merkte eens op "Als je daar eenmaal aan begint, dan wordt je daar toch gek van?". En dat is soms ook zo. Bijna elke keuze die je in de huidige maatschappij maakt, doet schade aan de omgeving. Als je dat eenmaal beseft, krijg je het moeilijk. Je kunt het (op dit moment) bijna niet goed doen, maar hooguit minder slecht.
Maar als meer mensen bewust consumeren, merken we het verschil zeker. De buren van deze mensen zouden ook bewust worden, producenten zouden anders produceren, politici zouden anders beslissen. En dan ontstaan er mogelijkheden om "minder slecht" om te zetten in "goed". Dat is misschien nog ver weg, maar ontwikkelingen als Cradle to Cradle geven de burger moed.
