Duurzaamleven.net blog

De slogan waar (als ik het me goed herinner) Max Havelaar ooit reclame mee maakte. Een goede slogan, toch? Biologisch, regionaal, fairtrade. Heeft allemaal vele voordelen, maar er is zelden sprake van korting en al helemaal niet als je het afzet tegen de dumpprijzen van sommige gangbare producten.

Hoewel ik er geen problemen mee heb om meer te betalen voor biologisch, ben ik toch stiekem blij als ik goedkoper uit ben.

Afgelopen week heb ik drie zakken groente van 800 gram per stuk fijngesneden en ingevroren. Makkelijk voor in de soep en pastasaus. Courgette (niet regionaal), parika, bleekselderij, prei en wortel voor een totale prijs van 10,70. Dat maakt 0,45 ct per 100 gram. Ha, met mijn oude inlogcode van Albert.nl kon ik achterhalen dat daar de goedkoopste voorgesneden groente (niet biologisch) 0,50 ct per 100 gram is.

Natuurlijk kan het nog goedkoper. Je kunt zakken voorgesneden groente bij een prijsvechter halen. Of zelf gangbare groente voorsnijden. Ongetwijfeld nog goedkoper. Vooralsnog ben ik blij met mijn 0,05 ct 'winst' per 100 gram.

En het voorsnijden zelf? In drukke tijden (werk, studie, gezin) werkt dat prima als therapie. Daar spaar ik dan ook mooi een paar honderd euro mee uit ;-)

Er waren jaren dat ik geld uit de muur trok tot de automaat zei dat het genoeg was. Doorgaans was dat vóór het einde van de maand. Een paar jaar geleden heb ik het roer omgegooid. Vrij heftig mag ik wel zeggen. We hebben toen in korte tijd ons doorlopend krediet afgelost (9200,--). Daarnaast ben ik uit alle macht op zoek gegaan naar een levensstijl die meer paste bij ons. Meer biologisch, zuiniger, meer genieten en minder kopen. Dát terwijl er de hoogconjunctuur welig tierde.

Ons huishouden heeft zich langzaam aangepast, zonder dat het zeer deed. Een soort transitie :-) Het is niet alleen minder geld uitgeven, maar ook met minder genoegen nemen en meer halen uit andere zaken.

Nu het crisis is doen we eigenlijk hetzelfde. We geven niets minder of meer uit. We doen zoals we het eigenlijk de laatste jaren hebben gedaan. Ecologisch consuminderen. Ik weet eigenlijk niet hoe ik het moet noemen. Ik betaal gerust een paar euro meer voor mijn groente en vlees, maar maak mijn eigen wasmiddel, zet de verwarming lager of koop tweedehands kleding.

Hoe ervaren jullie de crisis? Zijn er zaken die je anders doet dan ervoor?

Als ik de voorraadkast, de koelkast én de bankrekening bekijk heb ik steeds vaker het idee dat er een soort balans is. Onze leefstijl wordt almaar bewuster en duurzamer. Hoewel er nog duizend dingen te verbeteren zijn, passen de dingen die we nu doen zonder moeite in de drukte van alle dag.

Eén keer in de acht á negen weken maak ik zelf wasmiddel. Eén keer in de week bak ik een bakplaat vol koekjes, om maar eens wat te noemen. Ik ben het fenomeen naaimachine aan het leren. Kleding gaat zo langer mee. De zaterdagavond leent zich prima voor dit soort klusjes. Ik maak en vermaak steeds meer zelf, om de kosten te drukken natuurlijk (eko-boodschappen blijven duur), maar ook omdat ik er ontspannen van word.

Iedere dag een was in het machine en iedere dag eentje aan de waslijn, maakt een wasdroger overbodig. Het scheelt me ook veel werk in het weekend. Ik vouw er binnen no-time per dag eentje op. Geen moeite en nooit meer een berg wasgoed. Strijken doe ik één keer per week tijdens Buitenhof. Twee vliegen in één klap. Of eigenlijk drie, de stroom is half geld ;-)

Alles staat ter discussie en samen zoeken we naar een manier om duurzamer, zuiniger en relaxter te leven.

Morgenochtend een volgende stap. We gaan ons vleespakket ophalen. Biologisch én regionaal. Gek, op de een of andere manier word ik hier blij van. En dan moet je weten dat ik vegetariër ben.

Ik kan natuurlijk fan zijn van de Natuurwinkel en sinds vrijdag ook van EkoPlaza. De winkels zijn nogal uit de buurt en met de auto eko-boodschappen doen, doet ernstig afbreuk aan mijn idee van duurzaam leven.

Mensen die afgelegen wonen kunnen misschien niet anders, maar in ons geval hoeft het niet. Het kan trouwens niet eens, de Natuurwinkel ligt in de autoluwe binnenstad, maar dat terzijde. Los van de logistiek, zijn de Natuurwinkel en EkoPlaza gewoonweg te duur om al mijn wekelijkse boodschappen te doen.

Ik rommel dus een beetje. Ben lid van online nieuwsbrieven van alle supermarkten op fietsafstand. Zuivel bij Albert Hein, zo af en toe een aanbieding. Wat houdbaar spul bij de Natuurwinkel, ook daar staat mijn aanbiedingsradar altijd aan. Af en toe C1000 (de laatste tijd regelmatig aanbiedingen!). De Lidl daarentegen staat vast op mijn lijstje. Daar kom ik iedere week.

De Lidl heeft bij lange na geen biologisch assortiment waarmee ik dit gezin de hele week kan voeden. Maar die paar producten die ze hebben zijn zo veel goedkoper. Neem koffie, biologisch én fairtrade: 3,49 een pond. Aardappels, 2,5 kilo voor 2,29.

Zaterdag waren de bananen, biologisch én fairtraide 2,49 voor 1,3 kilo. Vast in het biologische assortiment zitten ook tomaten, koop ik iedere week. Deze week ook: wortelen voor 1,39 een kilo en een pond pastinaak (in de stamppot!) voor 1,99 een pond. Ook een mooie oranje pompoen gescoord voor 1,39. Maar de rest moet ik dus ergens anders kopen.

Een beetje moe word ik er wel van. Ik werk vier dagen in de week als docent. Misschien kom ik over als een enorme luie eko-klant, maar ik heb geen puf om iedere week de hele stad rond te fietsen voor mijn boodschappen. Maar dat moet wel, ik blijf anders echt niet binnen mijn budget van maximaal 100 euro per week. Er zijn nog zoveel andere dingen. De kinderen bijvoorbeeld (niet onbelangrijk ;-), studie (die moet) en het huishouden (moet helaas ook). Ik moet dat toch wat gestructureerder aanpakken. Hoe doen anderen dat?

Onze houtkachel is verre van modern, maar verder lijken we aan te sluiten bij een trend.

We leven tijdelijk in een krap en matig geïsoleerd onderkomen (beide zijn understatements). Ook ons kacheltje is behelpen: als we hem lekker laten branden, zitten we in een sauna, en als we onze woonkamer aangenaam van temperatuur hebben, is het bijna onmogelijk om de kachel brandend te houden.

Wellicht dat deze uitdaging zichzelf oplost als het straks kouder wordt?

In elk geval stoken we CO₂-neutraal en tegen lage kosten (het hout is gratis, de kachel kwam à €150 van Marktplaats, maar de schoorsteenpijp kostte nog een keer zoiets). En de as is straks prima voor de tuin.

De meisjes moesten hoognodig weer nieuwe schoenen. Dat moet op hun leeftijd twee keer per jaar vanwege slijtage en groei (van respectievelijk de schoenen en de meisjes), dus doen we dat aan het begin van het warme seizoen en aan het begin van de koude seizoen.

Dit weekend leek ons daarvoor erg geschikt. Dat moeten meer mensen gedacht hebben, want maandag was het op het school een regelrechte modeschow van alle meisjes die hun nieuwe aanwinsten wilden laten zien.

Nu zijn er twee opties: goedkope schoenen van twijfelachtige kwaliteit en duurdere schoenen die een deugdelijker indruk wekken. We willen graag dat de schoenen in elk geval één seizoen meegaan (met onze kinderen al een hele prestatie) en we willen dat ze hun voeten goed ondersteunen. Dus kiezen we meestal voor de duurdere soort.

Maar dit jaar lukte het ons niet om redelijke schoenen te kopen voor een (in onze ogen) redelijk budget. Uiteindelijk hebben we ruim €200 uigegeven voor twee paar kinderschoenen. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat dat veel hoger is dan voorgaande jaren.

Al enige tijd ergeren wij ons aan de lucht die in de kamers van onze dochtertjes hangt. Ze hebben zich netjes gewassen, en zijn nog te jong voor een avondje doorzakken, dus dat is het niet.

Er hangt zo'n typische plastic lucht, die blijkt te komen van een paar van hun poppen. De oorspronkelijke boosdoener was één van de barbie-achtigen. De echte Barbies zijn van een massief en harder soort plastic. Maar er zijn andere merken die bijna niets kosten (op zich al een reden om ze niet te kopen, maar op kinderpartijtjes valt er weinig tegen te doen) en van goedkoper, hol plastic zijn met van die irritante lasrandjes.

U kent die vieze chemische lucht waarschijnlijk wel. Mijn onderbewuste associeert het het "nieuw" (waarschijnlijk vanwege de lucht in nieuwe auto's), maar deze poppen blijven de lucht maanden en soms zelf jaren af geven. We raakten er steeds meer van overtuigd dat zoiets niet gezond kan zijn, zeker niet als je er de hele nacht in ligt te slapen.

Afgelopen weekeinde hadden we er op een morgen genoeg van. Naast de nep-barbie bleek een Mowgli van een recente Albert Heijn actie niet in orde. Beide zijn in de prullebak beland.

De middag van diezelfde dag kwam ik dit artikel tegen dat onze vermoedens bevestigde: die kunststof wazem is inderdaad niet gezond.

Waarom zit het dan in speelgoed!?!

Mijn blogdiscipline laat de afgelopen weken wat te wensen over. Niet dat er niets meer te bloggen valt, maar door verschillende korte (vakantie-)trips heb ik niet altijd gelegenheid.

Deze week zijn we met het hele gezin naar Berlijn geweest. Zakelijk kom ik daar de laatste tijd regelmatig, maar met gezin is het natuurlijk heel anders. We hebben behoorlijk de toerist uitgehangen, terwijl ik daarvoor alleen de verplichte tour langs de Gedächtnis Kirche, Bondsdag, de Brandenburger Tor, Unter den Linden en de Fernseh Turm-Alexander Platz had gemaakt. Dat klinkt al heel wat, maar we zijn er in twee uur langs gesjeesd.

Eén van de dingen die ons opvielen was het reisgemak. Niet alleen is Berlijn voor ons prima per trein te doen (sneller en comfortabeler dan met auto of vliegtuig), ook in de stad zelf is het openbaar vervoer geweldig geregeld. Voor €24 per volwassene konden we drie dagen onbeperkt touren en konden we flinke kortingen krijgen bij veel attracties. De dichtheid van lightrail/metrostations is zo hoog, dat je je moeiteloos een leven zonder auto kunt voorstellen.

Verder is Berlijn erg groen voor zo'n wereldstad (zie hier voor een uitleg van het belang van stedelijk groen). Daarbij valt vooral het grote aantal volkstuinen op. Goene oases temidden van het stadsgeweld, met keurig onderhouden tuinhuisjes in dito tuinen met vruchtbomen. Alles gemaakt van eenvoudige, betaalbare materialen en prima onderhouden.

Onze theorie om deze veelheid aan volkstuinen te verklaren was dat Berlijn lange tijd een soort afgesloten kolonie is geweest, met beperkte toegang tot vakantiebestemmingen en onzekere aanvoer van voedsel. En volkstuintjes konden aan beide tegemoet komen.

Als iemand de echte verklaring weet, hoor ik het graag.

Amerikaanse toestanden in Huize Duurzaamleven. Op dit moment staan er 3 automobielen voor onze deur. Welliswaar is één een camper en wordt de andere één dezer dagen afgevoerd, maar toch. Voor iemand met een blog als dit, blijft het een beetje veel. Zeker omdat we maar één rijbewijs in ons gezin hebben.

Omdat onze oude, trouwe Volvo total loss is verklaard, zaten we met de keus: een andere kopen, of kijken of we zonder kunnen. Het is dus een andere geworden. Leven zonder auto had een interessant experiment kunnen zijn, maar omdat er nog een aantal andere experimenten op stapel staat, leek het ons net een tikkie te veel. Dus hebben we gezocht naar een kleinere auto, die als redelijk zuinig uit de tests komt. Het is een Ford Focus geworden. Zo één hebben we eerder gehad en het is voor ons de ideale gezinsauto.

Met pijn in ons hart moeten we straks afscheid nemen van onze Volvo 240 Polar. Het is raar dat je je aan zo'n stuk blik kan hechten, maar toch is het zo. Het is een type dat je (in tegenstelling tot de Focus) niet overal ziet, en het heeft een schare trouwe aanhangers. Het is een auto met persoonlijkheid. Een Focus is vooral praktisch.

Voor de Focus moesten we €2300 bijbetalen. Gerekend over de 5 jaar dat we de Volvo hebben gehad, komt dat neer op afschrijvingen van €460 per jaar, ofwel nog geen €40 per maand. In het onderhoud was de Volvo duur, dus daar verwacht ik met de Focus beter uit te zijn. Qua belasting maakt het allemaal niet zo veel uit en ook qua brandstof verwacht ik ongeveer even duur uit te zijn. Maar ik hoef nu in elk geval niet meer elke rit (soms twee keer) te tanken. Het belangrijkste voordeel van diesel ten opzichte van LPG.

Ik zal blij zijn als we ons wagenpark weer iets kunnen terugbrengen. Al was het alleen maar voor de buren, want de straat staat nu wel erg vol.

Vandaag een lekkere ochtend voor de moestuin.

Het begin was mistig, maar al snel kwam de zon er door. Lekker mest kruien, uien poten en wortels zaaien (4 varianten: winterwortels, vitaminewortels, zomerwortels en pastinaak). Daarna hebben we thuis de eerste autobanden van onze aardappeltorens opgesteld.

Met volle teugen genoten. En ook de kinderen hadden het naar hun zin.

De rest van de dag hebben we het heerlijk rustig aan gedaan.