Duurzaamleven.net blog

Nu weet ik waar de titel van deze televisieserie (het eerste seizoen is een echte aanrader overigens) vandaan kwam:

Voor allen die genoeg hebben van hun benzine slurpend forensen vervoer:

Uit mijn mogelijke alternatieven, is er nu een binnen (financieel) handbereik,

nu nog een welwillende werkgever.

Via de Omslag heb ik het boek Tuinen van Overvloed van Fransje de Waard gekocht. Het bleek een nuchtere, systematische beschouwing van het begrip permacultuur te zijn. Ze beschrijft eerst 10 permacultuurprincipes en vervolgens 6 toepassingsgebieden:

De systematische aanpak spreekt mij als informaticus erg aan, en ook de nuchtere benadering past mij wel. Bovendien probeert De Waard de misstanden in de wereld positief en constructief te benaderen, waarbij soms de verbijstering en verontwaardiging toch even naar boven komt.

Maar ondanks dat het boekje prettig leest, hield ik er uiteindelijk een onbevredigd gevoel aan over. Het boek blijft een beetje in het theoretisch-filosofische hangen. Pas de laatste 50 van 225 bladzijden worden wat concreter, en zelfs dat op een globaal niveau.

Het boek is inspirerend genoeg om meteen aan de slag te willen, maar geeft onvoldoende handvatten om dat ook te kunnen. De Waard suggereert ook dat je gewoon aan de slag moet: experimenteren, leren en vooral doorgaan.

Ik hoopte een boek te vinden dat de permacultuurprincipes toepast op onze omstandigheden: klimaat, bodemgesteldheid, cultuur. Iets als het Handboek Ecologisch Tuinieren, maar dan voor permacultuur. Theoretsiche verhandelingen zijn er genoeg (en ik lees Engels net zo makkelijk als Nederlands) en tropische voorbeelden ook wel, maar een Nederlandstalige handleiding moet ik nog vinden.

Maar misschien moet ik niet zeuren, want een deel van de boekenplank van Tuin Smakelijk ken/heb ik al. En misschien bestaat wat ik zoek ook wel niet. Misschien is het inderdaad een zaak van met gezond verstand de principes toepassen en kijken hoe ver je komt.

Eindelijk: gekke groenten mogen weer.

De vraag blijft natuurlijk of gekke consumenten daar wel tegen zullen kunnen...

Goed voorbeeld doet volgen.

Misschien dat nu de politiek zelf er gebruik van gaat maken het treinen naar buitenland beter geregeld word.

Als Beatles-liefhebber werd mijn aandacht getrokken door Paul McCartney en zijn initiatief Meat Free Monday:

Zoals bekend heeft de veehouderij een grotere impact op het klimaat dan de transportsector, en bovendien lijkt de kans groter dat mensen één dag geen vlees eten dan dat ze één dag de auto laten staan. Mij lijkt het goed te doen, want er zijn immers genoeg vleesloze gerechten om één dag in de week iets lekkers uit te kiezen.

De campagne kan dan ook rekenen op de steun van een grote schare aan beroemdheden, maar natuurlijk ook op tegenstand uit een wel heel voorspelbare hoek.

Een Britse supermarkt heeft platen in de weg geplaatst die energie genereren als er een auto overheen rijdt. Daarmee genereren ze 30kW per uur, zodat ze verwachten dat het systeem zich in twee jaar heeft terug verdiend.

Ik zou zeggen: leg de hele A1 er mee vol! Maar de nuchtere Hollander in mij denkt aan de wet van behoud van energie. Energie komt niet uit het niets, en in dit geval is er maar één bron mogelijk: de auto die over de plaat heen rijdt. In wezen gebruikt de supermarkt de auto van haar klanten dus om aan haar energie te komen...

De website van de leverancier van het systeem heeft er dit over te zeggen:

...the kinetic energy system does not affect the vehicle or its fuel efficiency; however, some scientists say there is a minor impact from such road-plate systems.

Ik ben dus niet mijn enige met twijfels...

Wie heeft de e-calculator al geprobeerd?

Bij mij komt er niets uit. Maar misschien komt dat doordat ik een rare browser (Firefox) op een nog raarder besturingssysteem (Ubuntu) gebruik.

Wie krijgt er wel wat uit?

...want zondag is er de Duurzaamheidsmarkt.

... dat Peter Schiff gelijk heeft.